Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Μια ωραία παρέα: επίθετο και ουσιαστικό!

 Πάντα γκρινιάζουμε ότι τα παιδιά δεν χρησιμοποιούν επίθετα στον γραπτό τους λόγο. Άλλωστε ούτε κι εγώ σαν παιδί χρησιμοποιούσα! Μήπως όμως δεν τους έχουμε δείξει τον τρόπο; 

 Γενικά, μου αρέσει να "σπάω" τα μαθήματα σε επιμέρους μικρά βήματα ώστε κάθε φορά τα παιδιά να βάζουν ένα ακόμα πετραδάκι σε αυτό που έχουν μάθει. Θεωρώ ότι είναι απόδοτικότερο από το να τα φορτώνω και να τα πιέζω με όσα περισσότερα γίνεται σε μία μέρα.

 Επίσης προσπαθώ ο στόχος και το τι θα διδαχτούν να είναι ξεκάθαρο κάθε φορά και να είναι ένα το αντικείμενο, ειδικά σε σημαντικές ενότητες. Παλιότερα δεν το έκανα. Τώρα πια νομίζω είναι πιο αποτελεσματικό, αν και περισσότερο χρονοβόρο. Ειδικά με την πίεση της ύλης. 
 Τελικά, δεν ξέρω αν είναι το καλύτερο. Έχω όμως την αίσθηση ότι είναι πιο αποτελεσματικό για τα παιδιά. 
 Άλλωστε η τελική επιλογή είναι δική μας!

 Με αυτά στο μυαλό, σκέφτηκα ότι είχε ήρθε η στιγμή να "παντρέψω" την κοινή χρήση των επιθέτων με τα ουσιαστικά στον λόγο, κάτι για το οποίο προσφερόταν η ενότητα "Που λες είδα..." στην οποία βρισκόμασταν. 

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Μπορώ να τα πιάσω! Είναι ουσιαστικά! (Β' τάξη - κεφ. 9)

 Στη Β' τάξη στο 9ο κεφάλαιο του βιβλίου της γλώσσας τα παιδιά έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με την κλίση των ουσιαστικών. 
 Αλλά τι είναι ουσιαστικά; 
 Δεν έχει αναφερθεί μέχρι αυτή τη στιγμή ο όρος αυτός. Μήπως ήρθε η στιγμή να μάθουν τι είναι το ουσιαστικό;

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Προπαίδεια...αυτό το βάσανο! (Β' τάξη - κεφ. 24-29)

 Η προπαίδεια βασάνιζε, βασανίζει και μάλλον θα συνεχίσει να βασανίζει μαθητές αλλά και γονείς, αφού η αποστήθισή της είναι μια δύσκολη υπόθεση για όλους!

 Όμως πριν φτάσουμε στο σημείο της μηχανικής αποστήθισης της προπαίδειας, τα παιδιά περνούν από το στάδιο κατανόησης της μηχανιστικής επαναλαμβανόμενης πρόσθεσης του ίδιου αριθμού. 
 Δηλαδή πρέπει να καταλάβουν ότι το κάθε γινόμενο προκύπτει από το προηγούμενό του, προσθέτοντας κάθε φορά τον ίδιο αριθμό. Έτσι θα μπορούν να υπολογίζουν κάθε γινόμενο, ακόμα κι αν δεν το θυμούνται απ' έξω, "πατώντας" σε κάποιο που είναι ήδη γνωστό.